2 min

Update obligaties: kaarten op tafel

De obligatiemarkten hebben weken van rust achter de rug. Correcties op de Amerikaanse aandelenmarkten, vergaderingen van centrale banken, het kon de markten allemaal nauwelijks beroeren. De risicopremies waren zelfs stabieler dan de rente op Duitse Bunds en Amerikaanse Treasuries.

Samengevat

  • Obligatiemarkten bewegen mee met de voorspelbare centrale banken
Update obligaties: kaarten op tafel
Update obligaties: kaarten op tafel

De markten voor staatsobligaties raken er steeds meer op ingespeeld om mee te bewegen met wat de centrale banken aangeven. En die zijn zeer voorspelbaar geworden. Het rentebeleid is overal heel veel ‘langer lager’ en daar wordt bij elke bijeenkomst weer op gehamerd. Veel centrale banken hebben zichzelf daarmee goed klem gezet, want een nóg negatievere rente wordt nauwelijks nog als reële optie beschouwd. Het wekt dan ook geen verbazing dat de bijeenkomsten van de ECB (vorige week) en de Amerikaanse Fed (deze week) vrijwel geen invloed hadden op de obligatierente.

De Amerikaanse Fed had een paar weken geleden al aangegeven wat er in het beleidsmodel zou veranderen. De inflatie mag van het stelsel van centrale banken nu wat langer hoog zijn, zeker nu de inflatieontwikkeling al jaren tegenvalt. En als de werkloosheidscijfers extreem laag zijn, dan reageert de Fed niet meer automatisch met een renteverhoging als voorzorgsmaatregel. Reële inflatie is wat men in eerste instantie wil zien.

Onder invloed hiervan zouden de inflatieverwachtingen toch op enig moment moeten gaan oplopen, maar voor wat er op de korte termijn kan worden gedaan, verandert dat eigenlijk niets (zoals wel bleek uit de bijeenkomst van deze week). Wat er wel is veranderd, is het vooruitzicht dat de Fed de rente ten minste vijf jaar - of misschien nog wel heel veel langer - laag houdt en zich daarmee aansluit bij de Bank of Japan en de ECB, in een wereld die door nulrente wordt gekenmerkt. Uit de relatief steile Amerikaanse rentecurve valt op te maken dat nog niet alle beleggers zich achter die nieuwe realiteit scharen. Dat kan kansen bieden voor beleggers die er nu al van overtuigd zijn dat de Fed zeer lang, zo niet oneindig ‘on hold’ blijft.

De kaarten liggen op tafel en de centrale banken kunnen de obligatiemarkten dus nergens meer mee verrassen. Doordat de centrale banken de rente op nul houden en onbeperkt staatsobligaties inkopen, zijn overheden en de politiek nu duidelijk aan zet. Er lijkt vrijwel geen grens aan de hoeveelheid geld die de komende jaren te besteden valt, zolang de inflatie maar laag blijft. Uit de presentatie van het begrotingstekort voor 2021 op Prinsjesdag afgelopen dinsdag blijkt dat Nederland in de voetsporen treedt van Duitsland dat de overheidsbestedingen flink opvoert. De rest van Europa volgt dat voorbeeld altijd graag.

Na mogelijk turbulente verkiezingen in de VS zal een nieuwe Amerikaanse regering (ongeacht de nieuwe president) waarschijnlijk gretig ingaan op de uitnodiging van de Fed om geld als water uit te geven, in eerste instantie om de coronacrisis en klimaatverandering te bestrijden en later mogelijk ook om de uitdaging ‘China’ aan te gaan. Volgens sommigen wordt dit moderne monetaire theorie (Modern Monetary Theory – MMT) genoemd, waarin (niet-bestaande) inflatie in plaats van de overheidsbegroting of het schuldenplafond de rem zet op bestedingen door politiek en overheid. Weer anderen zien dit als een volgende stap op weg naar zelfvernietiging en inflatie later in het proces. Wie er ook gelijk heeft, beleggers en de economie lijken de komende jaren op maximale beleidssteun te kunnen rekenen. Een goed vooruitzicht voor beleggers die de risicopremies op de obligatiemarkten in de zak steken, zoals we – vooralsnog – blijven adviseren.

Chris Huys
Investment Communications
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit artikel.