Beleggen 12 oktober 2017

Trackers ook in Europa steeds populairder

In een interview met Erik Joly, Country Director Products & Solutions en Chief Economist, spreken we over trackers. 

Hoe zijn trackers ontstaan, welke soorten zijn er, en wat zijn de voordelen ?

“Naar analogie met de Verenigde Staten, worden trackers ook in Europa steeds populairder”.

Erik Joly
Country Director Products & Solutions België en Chief Economist 

Kan je kort de ontstaansgeschiedenis van de trackers toelichten?

De eerste Exchange Traded Fund, kortweg ETF ook wel tracker of nog schaduwfonds genoemd, werd in 1993 gelanceerd in de Verenigde Staten. De onderliggende index was de S&P 500. De idee achter zo een ETF is kinderlijk eenvoudig: kopieer een bestaande aandelenindex met een minimum aan kosten. 

Sinds de lancering, nu ondertussen bijna vijfentwintig jaar terug, groeide de volumina onder de trackers spectaculair. Op jaarbasis nam de markt van de trackers met dertig procent toe. Insiders gaan er van uit dat de markt voor de trackers nog verder kan groeien. Schattingen zijn uiteraard niet evident, maar experts stellen dat Europese beleggers vandaag, ongeveer vijf procent van hun vermogen beleggen via trackers. In de Verenigde Staten loopt dit cijfer op tot tien procent.

Wat zijn de onderliggende activa waarop een ETF kan gelanceerd worden?

Trackers werden in eerste instantie gelanceerd op aandelenindices. Inmiddels zijn er echter ook ETF’s te vinden op obligatie indexen, op grondstoffenmarkten en op hedge fund indexen. Naar de toekomst toe zal zowel het aanbod, als de activa waarop de tracker slaat, verder toenemen. 

Welke soorten trackers bestaan er?

De meest pure vorm van een tracker, is terug te vinden in de normale ETF. Vereenvoudigd gesteld, koopt een ETF op de Bel 20 een mandje met Bel 20 aandelen, wat vervolgens wordt opgesplitst in een aantal deelbewijzen. Men kan een klassieke ETF dus het best vergelijken met een indexfonds. In beide gevallen worden er onderliggend fysieke aandelen of obligaties gekocht.
Anders is het gesteld met de zogenaamde synthetische ETF. Dit zijn trackers die via afgeleide producten, zoals swaps bijvoorbeeld, het rendement van een welbepaalde index gaan reproduceren. In dit geval worden er dus onderliggend geen fysieke aandelen gekocht. De emittent van de tracker koopt daarentegen wel een mandje aandelen (die niets te maken hebben met de index die “getrackd wordt) en gaat dat mandje vervolgens als onderpand aanbieden aan een zakenbank. Laatstgenoemde gaat met behulp van afgeleide producten dan de return van de beoogde index “afleveren”. 

Volledigheidshalve wil ik evenmin onvermeld laten dat er ook ETN’s of Exchange Traded Notes bestaan. Dit zijn veelal trackers die de prestaties van grondstoffen nabootsen. 

Er bestaan ook trackers, waardoor het voor particuliere beleggers mogelijk wordt, om te speculeren op een koersdaling. In tegenstelling tot de veelal gebruikte trackers, gaan deze varianten, ook wel short ETF’s of inverse ETF’s genoemd, in waarde stijgen, wanneer de koers van het gevolgde actief in waarde daalt. Indien u bijvoorbeeld een inverse ETF heeft gekocht op de DAX, en de DAX vervolgens met twee procent daalt, dan zal uw tracker met twee procent stijgen. Om het helemaal leuk te maken, bestaan er ondertussen ook ETF’s die een stijging of een daling van een bepaalde index twee of drie keer weergeven. Men spreekt hier over hefboom ETF’s. 

Kan je kort de voordelen van dit soort instrumenten in de verf zetten?

Voor de passieve belegger is het duidelijk: vandaag de dag valt er geen enkele gegronde reden te verzinnen om niet via trackers te beleggen. Inzake kosten, kan geen enkel fonds tippen aan de voordelen, die geboden worden door de tracker. Voor aandelentrackers bedraagt de TER (de Total Expense Ratio) ongeveer 0.3 à 0.4 procent. Voor obligatietrackers komt de TER uit rond de 0.2 procent.
Daarnaast speelt ook de liquiditeit in het voordeel van de tracker. In tegenstelling tot een fonds dat in het beste geval één notering heeft per dag (er bestaan ook fondsen waarvan de netto inventariswaarde slechts één keer per week of twee weken wordt berekend), kan een tracker op ieder ogenblik van de dag gekocht of verkocht worden.

Binnen onze adviesformules en binnen sommige discretionaire zetten we bij ABN AMRO Private Banking dan ook volop in op dit soort instrumenten.

Dank je wel voor dit interview Erik.

Auteur

Magali Wesling

Copywriter